Handan góðs og ills
31 August 2004 | Andrés
Í hverfinu okkar er fullt af flottum, nýmóðins kaffihúsum. Þessvegna vakti nokkra athygli knæpan með nafninu „Jenseits von G und B“, sem er einhver þýskasta knæpa sem sést hefur. (Nafnið vakti líka furðu — ekki daglegt brauð að sjá stað nefndan í höfuðið á bók eftir Nietzsche.) Vertinn er allt í öllu — eini starfsmaðurinn. Hann stendur einhversstaðar nærri sextugu, er gráhærður og góðlegur, síbrosandi. Innréttingarnar eru allar úr dökkum við og mild fúkkalykt hangir í lofti. Einu viðskiptavinirnir eru gamlir fastakúnnar. Til að laða að yngri gesti hefur vertinn fjárfest í skjávarpa fyrir EM í fótbolta og komið sér upp kokteilalista.
Þegar loksins náðist að draga Rúnu inn á Jenseits færðist bros yfir andlitið hennar. Á matseðlinum rakst hún nefnilega á gamlan, sjaldséðan kunningja — hungangsbjórinn Odin. „Því miður, ég er hættur að hafa hann á lager,“ sagði vertinn, „það kaupir hann nefnilega enginn.“
Daginn eftir röltum við framhjá Jenseits og vertinn vinkar okkur. “Heyrið! Ég var að panta dáldið af Odin. Hann ætti að vera kominn á morgun.“
Þarna er sko maður sem kann á þetta!
(Ég bið þá afsökunar sem útfrá titlinum héldu að ég ætlaði að ræða eitthvað heimspekilegt. Guð forði mér frá því!)
2 Comments
Log in to post a comment.
You can follow the discussion through the Comments feed. You can also pingback or trackback from your own site.
Ég vil benda á ástæðuna fyrir því að hann pantaði ODIN. Gæti það hafa verið 12 evru þjórfé mitt sem þar var að verki? : ) kv. arika
Þið sumsé mælið með Berlín sem námsborg? Er formlega byrjuð að skoða..