Systkin á faraldsfæti

16 September 2004 | Rúna

Svenni bróðir hefur kvatt okkur skötuhjúin og lærdómur tekinn við. Við áttum afskaplega skemmtilega daga með Svenna. Fyrsta kvöldið hans drifum við hann í partí hjá Hanni, vinkonu okkar, sem var vel heppnað í alla staði. Eftir það litum við inn á tvo staði við Rosa-Luxemburg-Platz og dönsuðum smá.

Hinum þremur dögunum eyddum við aðallega í rólegheitunum, hittum þýsk-gríska vinkonu hans, fórum í gamla bæinn í Köpenick og til Potsdam og kíktum eitthvað út á lífið. Við ætluðum reyndar að skoða MoMa-sýninguna frá New York en þegar í ljós kom að biðtíminn var sjö klukkustundir vorum við sammála um að sleppa því.

Nú situr Svenni í stofunni sinni á Öldugötu eftir heilt ár í útlöndum. Í fyrsta sinn er ég eina systkinið sem ekki býr á landinu, en bæði Sigga og Svenni hafa verið dugleg að læra erlendis. Það þykir því frekar gott að fjórir fimmtu af systkinahópnum búi á Fróni þennan veturinn.

2 Comments

  1. bjarni said on 17 Sep 2004 at 11:04:

    … og allan þennan tíma sem þið (gleymið ekki að Maddi var heilt ár í Hollandi við nám og störf) hafið verið að flandra fram og aftur milli landa, læra hitt og þetta, vinna, ferðast, dansa og dufla, sóa gjaldeyrisforða þjóðarinnar o.s.frv., hef ég staðið vaktina og varla farið nokkuð, nema þarna á ráðstefnu í Vestmannaeyjum ‘94; hef með öðrum orðum ekki farið og ekkert ferðast — ekkert lært, raunar ef út í það er farið.

    En ég get vottað það að Svenni er kominn og virtist mér í gærkveldi hann í nokkuð heillegu standi, sona heilt yfir.

    Bjarni.

  2. Svenni said on 17 Sep 2004 at 13:21:

    Hóhó. Er sumsé mættur á Öldugötuna og er nokkuð hress. Kisa er sátt við að fá loksins félagsskap (er reyndar sofandi núna), hefur varla hætt að mala síðan ég kom heim. Hjartans þakkir fyrir frábærar móttökur í Berlín, þetta var klassaheimsókn.

Log in to post a comment.

You can follow the discussion through the Comments feed. You can also pingback or trackback from your own site.