Pálmafárið
19 October 2004 | Andrés
Berlín er svo frábærlega öðruvísi. Allt annað en Reykjavík, þar sem allt er eins.
Svona hljómar hefðbundin úttekt nýfluttra Íslendinga á veitingahúsa-/kaffihúsa-/skemmtanalífi stórborgarinnar. Ef íslenskir lesendur heyra sagt frá á þennan hátt, skulu þeir gjöra svo vel og segja viðkomandi að draga hausinn útúr rassgatinu á sér og sjá borgina einsog hún er.
Þessi rökvilla byggir hinsvegar á því að fórnarlambið byggir upp þá trú hjá sér að klisjur einkenni allt íslenskt en allt berlínskt sé ferskt og original. Berlín er náttúrulega þrjátíu sinnum fjölmennari en Reykjavík, þannig að það segir sig sjálft að flóran er hér miklu meiri en heima. Hinsvegar eru flestir staðir alveg jafn klisjukenndir og heima — stærðarinnar vegna rúmast hinsvegar fleiri klisjur hér, sem getur blekkt. Tökum þrjú dæmi um klisjustaði sem væru mjög frumlegir heima á Fróni:
- Sá fyrsti er dáldið dimmur, innréttaður með gömlum sófasettum og saumavélarborðum. Norður-afrísk matargerð og vatnspípur á boðstólnum. Innan 100 metra radíus frá heimili okkar eru 3 svona staðir. Hér í borg skipta þeir hundruðum.
- Á sunnudögum býður annar staðurinn uppá morgunverðarhlaðborð fram á eftirmiðdag. Á borðinu er stórt fat af eggjahræru, mozzarellaostur, grillað eggaldin og kúrbítur. Svo til hvert einasta kaffihús í borginni býður uppá svona. Einu undantekningarnar eru kaffihúsin sem eru með hlaðborð á laugardögum líka.
- „Hei, krakkar! Hvernig væri að hafa nokkur pálmatré inná staðnum? Svona til að gefa einhvern útlandafíling!“
Bölvuð pálmatrén stinga upp kollinum á ólíklegustu stöðum. Mér þótti það skiljanlegt á kokkteilbarnum með strandþemað. Mér þótti það næstum skiljanlegt á indverska staðnum sem bauð uppá mexíkanska sérrétti. Mér þótti það algjörlega óskiljanlegt á staðnum sem leit út einsog írskur pöbb, bauð uppá heimilislegan þýskan mat og októberfestbjór. Í flestum hornum stóð einsog illa gerður hlutur það sem síst skyldi — blessað pálmatréð.
Þessir staðir eru óskaplega notalegir og gaman að sækja þá. Alveg einsog klisjustaðirnir á Íslandi. Maður þarf bara að gæta sín á að láta ekki skær ljós stórborgarinnar gera mann blindan á heimalandið.
2 Comments
Log in to post a comment.
You can follow the discussion through the Comments feed. You can also pingback or trackback from your own site.
Þakkaðu bara fyrir að Berlín býður ekki upp á frumlegt veggfóður frá Jóni Sæmundi og blóðpolla úr Páli Bananín eins og 22.
Það sem Berlín býður hins vegar upp á er það að allir þekkja ekki alla, samanber komment hér að ofan…Mikilvægara en margt annað