Misjafnar þvottavenjur
24 October 2004 | Andrés
Rétt vikulega gerum við okkur ferð í þvottahús hverfisins svo við eigum eitthvað hreint daginn eftir. Sagan segir að í þvottahúsum geti maður séð hið furðulegasta fólk og við erum ekki frá því að sagan sé sönn.
Sáum síðast miðaldra mann, ekki sérstaklega vel hirtan. Hann var með þvott í fjórum vélum. Þegar vélarnar kláruðu flutti hann flíkurnar samviskusamlega í þurrkara — ein þvottavél í hvern þurrkara. Þurrkararnir eru það risavaxnir að þeir rúma hæglega 3 þvottavélafyllar. Maðurinn náði rétt um þriðjungsnýtingu á rými þvottavélanna, þannig að þurrkararnir fjórir snérust rétt með botnfylli.
Merkilegast var samt kerfið sem hann notaði til að aðgreina þvottinn — eða öllu heldur skorturinn á kerfi. Allar vélar innihéldu lit og hvítt. Allar vélar innihéldu föt og sængurver (40 gráðu og 60 gráðu skv. minni þvottaskiptingu). Allar vélar virtust innihalda gerviefni og bómull. Eina kenningin um aðskilnað í vélar sem við sáum mögulega var sú, að hann litgreindi þvottinn sinn. Ein vélin var greinilegt sumar, önnur vetur, ein haust. Ef sú kenning stenst, þá er maðurinn snillingur. Að öðrum kosti er hann einn af þeim fjöldamörgu klikkuðu köllum sem ráfa um götur Berlínar.
Log in to post a comment.
You can follow the discussion through the Comments feed. You can also pingback or trackback from your own site.