Skitið í skólanum
15 November 2004 | Andrés
Í dag neyddumst við til að vera í skólanum mestallan daginn. Fyrir vikið komst ég ekki upp með annað en að skella mér á klóið hér í Freie Universität. Tvennu komst ég að:
5 Comments
Log in to post a comment.
You can follow the discussion through the Comments feed. You can also pingback or trackback from your own site.
hmm… ég átti alltaf eftir að segja þér þetta… manstu löngu símtölin í F.Su… við áttum þráðlausan síma… :$
Ég hef skitið og talað í símann samtímis. Það gerir maður hinsvega ekki með hvern sem er í símanum. Aðeins bestu vinkonur og nánustu ættingjar hafa orðið þessa heiðurs aðnjótandi. Ég lít á þetta sem sjálfsagðan hlut og í þessu felst viss áskorun líka því að halda uppi samræðum og halda inni búkhljóðum samtímis getur reynt á. Ég er orðin frekar fær í þessu þó ég segi sjálf frá en þó verða aðrir sennilega að dæma um það.
sammála síðustu ræðukonu…þetta er leyfilegt með nánustu vini en aðeins í ýtrustu neyð…held ég mundi samt ekki láta mér detta í hug að láta af þessu verða á almenningsklósetti…
hæ hæ
Ég rakst á bloggið ykkar fyrir algjöra tilviljun, varð bara að kvitta fyrir komu mína, á eftir að fylgjast núna með ykkur.
knús, kossar og saknaðarkveðjur
Gunna
almáttugur, hvílíkar samræður! ég myndi aldrei viðurkenna það svona á almennum grundvelli að ég talaði í símann á salerninu…reyndar myndi ég ekki einu sinni viðurkenna að ég hefði nokkurn tíman hægðir, en það er nú önnur saga…..