Frýs í æðum blóð
19 November 2004 | Rúna
Mér finnst svolítið fyndið, að þegar hitinn fer í fyrsta skipti upp fyrir 10 gráður á Íslandi á vorin, og sólin skín á milli skýjanna, þá eru alltaf þónokkrir sem streyma á Austurvöll til að njóta blíðunnar. Skjálfandi liggja þeir á stuttermabolunum sínum og brosa yfir sumrinu með sólgleraugun á nefinu.
Hérna er þessu öfugt farið. Um leið og hitinn fór niður fyrir 15 gráður í haust settu Berlínarbúar upp marglitu húfurnar sínar og treflana. Fólk mætti með kakóbrúsa í lestina til að hrista úr sér þennan hræðilega kulda og komast í vetrarfílinginn.
Hingað til hefur okkur þótt haustið afskaplega hlýtt og notalegt en í morgun kom veturinn til Þýskalands. Það hefur snjóað í nótt svo bílrúður eru þaktar snjólagi og andardrátturinn okkar sést í björtu vetrarveðrinu. Þetta gladdi mitt litla hjarta.
Það var ekki fyrr en ég labbaði í slabbinu á leiðinni á lestarstöðina að ég mundi af hverju ég er ekkert svo hrifin af frostinu. Helvítis hálkan. Ég er nefnilega manna best í að renna á rassinn þegar síst varir.
1 Comment
Log in to post a comment.
You can follow the discussion through the Comments feed. You can also pingback or trackback from your own site.
jæja, þá ættiru að koma heim bara, hér er fokkings 13 stiga frost, hálka dauðans og allt í veseni!!! Ég vorkenni þér sko ekkert yfir einhverju smá slabbi!!