Snúður í bíó
18 January 2005 | Rúna
Um helgina fórum við á ansi skemmtilega kvikmyndasýningu. Myndin var frá 3. áratugnum, þögul, og fjallaði um einn sólarhring í stórborginni Berlín, sem aldrei sefur.
Til að kóróna skemmtilegt myndefni sat maður við orgel bíósins og framkallaði einhver furðulegustu hljóð sem ég hef nokkurn tíma heyrt frá slíku hljóðfæri.
Það merkilegasta við kvöldið var samt röðin í miðasöluna. Aðeins ein kona var að selja miða í litlu lúgunni sinni, en fyrir utan hana biðu örugglega sextíu manns. Ég gæti alveg séð slíkar aðstæður fyrir mér heima á Íslandi. Annaðhvort stæði fólk í óskipulögðum hrúgum og biði, eða myndaði röð sem næði langt út í kalt vetrarkvöldið. En ekki í Þýskalandi. Fólk hafði nefnilega raðað sér í röð sem minnti helst á snúð þannig að hver fermetri andyrisins var nýttur.
Log in to post a comment.
You can follow the discussion through the Comments feed. You can also pingback or trackback from your own site.