Bolla, bolla, bolla
7 February 2005 | Andrés
Þó maður búi í útlöndum eru víst vissar hefðir sem maður reynir að halda í. Ein þeirra er til dæmis að gera misheppnaða tilraun til að baka vatnsdeigsbollur um þetta leyti árs. Undanfarin ár hef ég þrælað mér í gegnum baksturinn — árangurinn hefur undantekningalaust verið beyglaðar, misstórar, fallnar og hálfhráar bolluómyndir. Þetta árið misheppnaðist súkkulaðiglassúrið í ofanálag. Því miður er ekki hægt að rölta útí bakarí hér og kaupa fullkomnar rjómabollur í sárabætur. Maður ætti annars ekkert að vera að kvarta — rjóminn stendur alltaf fyrir sínu.
Þessi tilraun í eldhúsinu minnti samt mjög á sörubakstur jólanna. Mér ferst nefninlega einstaklega illa úr hendi að baka allt sem þarf að skammta á smjörpappír með skeið. Um jólinn vanmat ég lyftikraft deigsins svo rosalega að útkoman úr heilli uppskrift voru tíu (já, tíu) sörur, hver á stærð við tvöfaldan hamborgara.
3 Comments
Log in to post a comment.
You can follow the discussion through the Comments feed. You can also pingback or trackback from your own site.
Eins og súkkulaðikakan og pönnukökurnar eru ávalt vel heppnaðar hjá þér! Hvað er málið? Æfingaleysi?
söru-frisbídiskarnir, hver man ekki eftir theim?
þetta kemur allt með æfingunni, og þegar þú verður stór, rúna mín, þá áttu eftir að vera meistara söru-og bollubakari, það er ég viss um :)