Þýsk skítalög
2 April 2005 | Andrés
Fyrir rétt rúmum sextíu árum komst þýska borgin Dresden á spjöld sögunnar þegar flugvélar bandamanna vörpuðu reiðinnar býsn af sprengjum yfir hana. Síðustu daga hefur borgin verið umtöluð í þýskum fjölmiðlum — en þetta sinnið útaf hundaskít.
Þjóðverjar eru miklir hundavinir. Þessu kemst maður fljótt að þegar maður gengur um götur Berlínar, þar sem lítið þarf útaf að bera — augnabliks kæruleysi nægir — til að skítur klístrist undir skósóla. Ekki bætir úr skák að risavaxnir manndrápshundar virðast í sérstöku uppáhaldi, en hraukarnir sem þeir skilja eftir sig ná langleiðina uppá kálfa ef maður asnast til að stíga í þá. Skíturinn virðist líka vera til vandræða í Dresden, því yfirvöld ákváðu að skera upp herör gegn honum.
Borgarstjórn Dresden mun gera öllum hundum skylt að gefa lífsýni, en tilgangurinn er að koma á fót gagnagrunni með DNA-upplýsingum hvers einasta hunds. Þannig verður hægt að rekja hverja einstaka hrúgu til upptakanna — og sekta eiganda hundsins fyrir að þrífa ekki upp eftir hann.
Þar sem ég hef nokkrum sinnum stigið í skít og kann þar að auki ekki sérstaklega vel við hunda þykir mér þetta stórkostlegt framfaraspor. Einum útvarpsfréttamanninum þótti hins vegar rétt að taka yfirmann verkefnisins í gegn í viðtali og spurði hann m.a. hvort væri ekki verið að níðast á mannréttindum hundsins með því að neyða hann til að gefa erfðafræðiupplýsingarnar. Þessi spurning hefur kannski átt að láta spyrilinn hljóma heimspekilega, en sýndi bara að hann hefur aldrei stigið í skít.
2 Comments
Log in to post a comment.
You can follow the discussion through the Comments feed. You can also pingback or trackback from your own site.
Hvernig er þýska júróvisonlagið?
Ég hef aldrei stigið í hundaskít en oft þurft að hreynsa hann upp.
Mikid vildi ég ad thessi reglugerd yrdi tekinn upp í Hollandi. Enda ekki vanthörf á…