Grétugarbógata
3 April 2005 | Andrés
Undanfarna daga höfum við nýtt okkur brakandi veðurblíðu og frí frá skólabókum til að rölta um Berlín og kynnast hverfum sem við höfum aldrei skoðað. Eitt af því sem vekur gjarnan kátínu hjá okkur eru gatnanöfnin. Í gær rákumst við á nafn einnar ástsælustu kvikmyndaleikkonu sögunnar, sem borgarskipuleggjendur hafa séð ástæðu til að heiðra með því að nefna götu eftir henni. Það er þó spurning hvort stjarnan sjálf væri ánægð að sjá vegspottann sinn — þetta er lítið annað en bílastæði fyrir framan blokkarstubb, umkringt heljarinnar órækt.
Þarna vakti líka athygli að þýskir óknyttastrákar eiga eftir að læra hvað er gaman að brenna sinu, því skrjáfþurrt túnið virðist hafa fengið að standa óáreitt árum saman.
1 Comment
Log in to post a comment.
You can follow the discussion through the Comments feed. You can also pingback or trackback from your own site.
Þýskir óknyttastrákar hafa bara haft svo margt annað að brenna í gegnum tíðina en sinu.