Lou Reed
26 April 2005 | Andrés
Fórum á tónleika í gærkvöldi, með miðunum sem Rúna fékk í jólagjöf. Ég verð að játa að ég varð fyrir svolitlum vonbrigðum — sem er kannski fylgifiskur þess að fara á tónleika hjá svona gömlum tónlistarmanni. Við vorum helst í stuði fyrir Lou Reed ársins 1977, en fengum of stóran skammt af Lou Reed ársins 1997. Hann var greinilega mjög stoltur af nýjustu lögunum sínum, sem hann samdi til að spila undir leikriti eftir Robert Wilson, en þau voru væmin og leiðinleg — hefðu best sómt sér sem soundtrack í teiknimynd um fiska. Þá fyrst kom í ljós nauðsyn þess að einn undirleikarinn söng einsog Mariah Carey (þótt hann væri karlmaður). Á tónleikunum var varla nema eitt „best of“ lag, sem kom á óvart miðað við hvað Lou hefur samið marga slagara.
Það sem uppúr stóð var hins vegar sellóleikarinn hans Lous, sem leit út einsog Eyþór Arnalds (þótt hann væri kvenmaður).
1 Comment
Log in to post a comment.
You can follow the discussion through the Comments feed. You can also pingback or trackback from your own site.
[...] þriðjudaginn gerðum við okkur glaðan dag og fórum á Dylantónleika (þótt ég hafi áður lofað mér að fara ekki aftur á tónleika með gömlum klassíkerum). Einsog við var að b [...]