Nýnasistar og annað fólk
11 May 2005 | Andrés
Á sunnudaginn röltum við að Brandenborgarhliðinu til að fylgjast með opinberum hátíðarhöldum í tilefni 60 ára afmælis stríðsloka. Þar var slatti af fólki, en samt ekki eins margt og við bjuggumst við, og fyrirmenni í ræðustól. Stemmningin var einsog á frekar slöppum 1. maí á Hallærisplani. Nema það vantaði lúðrasveitina. Hægrimennirnir höfðu náð að stela senunni svo um munaði, því allir töluðu um þá í ræðum sínum. Loksins kom að borgarstjóranum, sem sagðist vera ánægður að sjá okkur hjá sér — að hann kenndi í brjóst um öfgamennina á Alexanderplatz. Við létum ekki segja okkur þetta tvisvar og löbbuðum af stað.
Á milli Brandenborgarhliðsins og Alexanderplatz liggur bein og breið gata — Unter den Linden. Eftir því sem við nálguðumst Alex fjölgaði fólki með mótmælaspjöld og óeirðalöggum að sama skapi. Þetta voru samt ekki „nýnasistarnir“, heldur fólkið sem ætlaði að berja þá ef þurfa þætti. Við ána Spree komumst við ekki lengra: Löggan hafði lokað brúnni. Handan vegatálmanna leyndust hinir útskúfuðu mótmælendur sennilega, við sáum þá samt ekki. Við löbbuðum smáhring, ætluðum nú ekki að missa af því að sjá öfgamennina. Eftir langa mæðu komumst við að því að okkur var það ekki ætlað: Óeirðalöggan, með hjálp lítilla skriðdreka og vatnsspraututrukka, hafði sett svæðið í kílómeters radíus frá sjónvarpsturninum við Alexanderplatz í sóttkví. Meðan hægrimennirnir höfðu hátt var þeim haldið í einangrun.
Svo birtust fréttir af því hversu friðsamlega dagurinn hafði farið fram. Einu lætin sem kvað að voru þau, að hægrimannaskrúðgangan truflaði „minningarmaraþon“ sem hlaupið var í tilefni stríðslokanna. En við misstum af fjörinu…
Log in to post a comment.
You can follow the discussion through the Comments feed. You can also pingback or trackback from your own site.