Fallin. Skítfallin!
13 July 2005 | Rúna
Í þessari viku tökum við Andrés fjögur próf á þremur dögum. Ég hafði ekki miklar áhyggjur af þremur þeirra en var ekki viss með próf í inngangskúrsi í málvísindum, sem við tókum í dag. Lesefnið var voðalega mikið og tímarnir margir hverjir gagnslausir eftir lélega fyrirlestra nemenda svo ég bjó mig undir að fá enga glanseinkunn.
Prófið var miklu, miklu erfiðara en ég hafði nokkurn tíma gert mér í hugarlund. Þegar ég leit fyrst á verkefnablaðið hélt ég að þetta væri eitthvað djók. Ég leit á Andrés, sem var byrjaður að skrifa af kappi, og furðaði mig á því hvað hann væri vel með á nótunum. Svo harkaði ég af mér og sá að ég gæti nú kannski giskað á hitt og þetta, þótt ég hefði aldrei heyrt sum hugtökin áður. Á ákveðnum tímapunkti hugsaði ég með mér að þetta væri nú bara eins og hið stórskemmtilega spil Fimbulfamb. Að útskýra orð sem maður hefur aldrei heyrt áður á fyndinn og trúanlegan máta. Í lokin reiknaði ég út punktana sem ég gæti fengið fyrir hverja spurningu með mjög mikilli heppni og sá að ég væri fallin. Skítfallin.
Eftir einn versta klukkutíma lífs míns var gott að fá sér frískt loft með Andrési. Hann hélt að ég hefði fengið einhverja meinloku því að hans mati var prófið alls ekki ósanngjarnt. Við bárum saman verkefnablöðin okkar og rákum svo upp stór augu. Ég hafði víst óvart tekið próf í sérhæfðum framhaldskúrsi í sama fagi.
1 Comment
Log in to post a comment.
You can follow the discussion through the Comments feed. You can also pingback or trackback from your own site.
ó guð, hvað geturu gert í því?!?