Endalaus aumingjaskapur
20 October 2005 | Rúna
Það virðist ætla að fylgja mér út skólaferilinn hvað samnemendur mínir eru óttalegir aumingjar. Á hverju einasta skólastigi fær að minnsta kosti helmingur bekkjarins hálfgert taugaáfall í byrjun annar yfir öllum kröfunum sem settar eru á okkur. Á meðan sit ég í skólastofunni og langar helst að halda fyrir eyrun til að verða ekki of pirruð á öllu kveininu og neikvæðninni.
Þegar ég byrjaði í MR var ég óttalega hneyksluð á sumum skólasystkinum mínum úr Való sem ætluðu ekki að ná upp í nefið á sér yfir því að þurfa að skrifa ritgerðir, halda fyrirlestra og stunda aðra óæskilega hegðun. Ástandið í Kennó fyrstu mánuðina var ennþá verra. Þar voru kennararnir vondir ef þeir gáfu minna en níu í einkunn og tilætlunarsamir ef nemendur þurftu að sneiða af frítíma sínum til að læra heima. Ég hugsaði með mér að þetta yrði nú eitthvað öðruvísi í Þýskalandi, þar sem fólk væri alið upp við þýska agann og vissi ofurvel að það þýddi ekkert að væla. En annað kom nú á daginn. Árið okkar Andrésar í þýsku einkenndist af undrun yfir því að þýsku krakkarnir höguðu sér eins og í menntaskóla. Börmuðu sér yfir því að vera föst í einhverjum bévítans háskóla í einhverju fagi sem þau höfðu engan áhuga á. Og taugatitringurinn fyrir prófin, maður lifandi.
Þeir sem fara í mastersnám hafa þó einhvern áhuga á efninu og reynslu af því að stunda fræðileg vinnubrögð. Flest komin langa leið til Berlínar allsstaðar að úr heiminum og búin að borga væna fjárhæð til að fá að stunda þetta nám. Eða er það ekki?
Dagurinn í gær var hreinn hryllingur. Öllum morgninum var eytt í að rífast um hverjir ættu að vera saman í hóp og halda fyrirlestur um flóttamenn og rasisma í Suður-Ameríku. Við áttum að velja okkur ákveðin lönd og þar voru klærnar aldeilis sýndar. Ein stelpan fór næstum því að gráta í öllum hamaganginum. Og af hverju? Jú, hún þurfti að sérhæfa sig í Bólivíu en ekki Guatemala eins og hana langaði til. Á tímabili fór ég að pæla í því hvort verkefnið snerist kannski um að við myndum flytja til viðkomandi lands og búa þar í tíu ár, svo mikil var áfergjan.
Eftir daginn voru allir nema ég sammála um að við værum beitt miklum órétti í þessu námi. Stundum erum við neydd til að tala þýsku, stundum ensku. Við þurfum að skrifa ritgerðir, halda fyrirlestra og taka munnleg próf (um efni að eigin vali). Við þurfum að lesa fyrir tíma og hlusta á kennarann tala í tímum í staðinn fyrir að blaðra við sessunaut okkar um daginn og veginn. Allt þetta kemur fólki gjörsamlega í opna skjöldu.
Ég held að ég eigi aldrei eftir að þora að fara í doktorsnám. Ég er hætt að vera bjartsýn og hafa eilífa trú á því að á næsta skólastigi verði allt miklu betra. Í doktorsnámi ætti hringurinn örugglega eftir að lokast og mér myndi líða eins og ég væri aftur komin í Való. Nemendur myndu fela teiknibólu í sæti kennarans og fara á diskótek á miðvikudögum. Og allt yrði ofboðslega erfitt og ósanngjarnt.
5 Comments
Log in to post a comment.
You can follow the discussion through the Comments feed. You can also pingback or trackback from your own site.
fyndið..!! þú getur þó huggað þig við það að ef þú ferð í doktorsnám verðurðu mestmegnis ein með sjálfri þér að pukrast út í einhverju horni. Og.. gætir jafnvel fengið að leika kennarann ;)
Hér í Svíþjóð er þetta sama sagan. Ég man eftir því þegar ég var í Malmö og kennaranemarnir voru alveg æfir yfir því að fá ekki alltaf sinn “lögbundna einn frídag í viku” til þess að bara lesa. Sko virkan dag! Og það kom svo sannarlega ekki til greina að fara í vettvangsnám á þessum degi, nehei! Því miður hefur dvölin í Svíþjóð haft þessi sömu áhrif á mig og ég er nánast verri en allir hinir. Ég verð greinilega að komast heim stressið og alvöruna í nokkra daga ;)
Ellllskan mín…
Thetta er jafn slaemt allllstadar. Thad eina sem gildir er ad taka smá viking spirit á thetta, horfa fyrirlitningaraugum á lidid og minnast á hversu erfitt thad var ad ganga berfaettur í skólann í öllum snjónum. Fara svo í öll prófin og skila öllum ritgerdunum án thess ad blása úr nös. Thetta eru asnar, Gudjón
Byrja allir tímarnir á því að nokkrir krakkar væla í ca 10 mín í kennaranum um að fá að fara í leiki? það var nefnilega þannig í þýsku í menntó sko..guð, ég tók út fyrir það! Heimsku krakkar
He he…
Rokkaðu bara yfir þessu. Svona hegðun og atferli er samt déskoti fyndin!
Bolivía, en ég vildi halda fyrirlestur um Gvatemala ha ha ha