Archives for December 2005
Borgararnir
23 December 2005 | molar | 2 Comments
Einn helsti munurinn á Berlín og Reykjavík eru hamborgararnir. Í Berlín er fjandanum erfiðara að finna bita sem er ekki slímugur kjötfarsklatti eða þaðan af verra. Í Reykjavík rekur hver eðalstaðurinn annan, safaríkir og bragðgóðir borgarar, stökkar franskar og allt með girnilegri kokteilsósu. Þessvegna var ég býsna feginn að setjast í stofuna hjá Svenna bróður [...]
Grafarvogsbúinn
18 December 2005 | molar | 2 Comments
Eftir að hafa setið í vélinni frá Kaupmannahöfn nærri tveimur tímum of lengi (þurftum að bíða eftir ráðherra og fylgdarliði hans — Saga Class ræður öllu) vorum við meira en til í að kíkja aðeins út á lífið í Reykjavík og hrista á okkur skankana. Okkur til óblendinnar ánægju hafði ekkert breyst — við komum [...]
Gemsi
17 December 2005 | molar | No Comments
Sumsé — verðum á Íslandi fram yfir áramót. Getið náð í okkur í 847 8452.
Tannsi
15 December 2005 | molar | 3 Comments
Hugur minn er svo einfaldur að ég get bara hlakkað til eins atburðar í einu – eða kviðið fyrir einu í einu. Eftir að hafa hlakkað til íslenskra jóla vikum saman fór ég allt í einu að finna fyrir óbærilegum verkjum – tannpína herjaði á mig sem aldrei fyrr. Eftir mikið væl fór ég á [...]
Bomba!
8 December 2005 | molar | 11 Comments
Aldeilis mistókst mér að hafa það notalegt í hádegishlénu mínu í dag. Ég var búinn að kaupa mér Mentospakka og hugsaði mér gott til glóðarinnar að setjast útá eyjuna á miðri Unter den Linden, rétt fyrir framan skólann minn, og maula á namminu fyrir aftan styttuna af Friðriki keisara á hestbaki. Ég var nýsestur þegar [...]
Na ja…
5 December 2005 | molar | 4 Comments
Eins og kunnugt er eru Þjóðverjar þekktir fyrir að nota alltof mörg orð og langar setningar til að lýsa einföldustu hlutum. Orð eins og “Vaðlaheiðavegavinnu..o.s.frv.” blikna í samanburði við margsamsettu orðin sem eru nokkuð algeng á þýskri tungu og stundum liggur við að ég sofni áður en ég kemst á enda setningar í fræðitextum. Upp [...]
Óráð
4 December 2005 | molar | 7 Comments
Andrés lá í rúminu alla síðustu viku með háan hita og tilheyrandi verki. Hann bar sig samt svo vel að ég hélt að hann væri ekkert mikið veikur. Ekki fyrr en hann vaknaði einn morguninn, settist upp, leit á mig stórum augum og sagði hátt og snjallt: “GOBBIDÍGOBB”