Na ja…
5 December 2005 | Rúna
Eins og kunnugt er eru Þjóðverjar þekktir fyrir að nota alltof mörg orð og langar setningar til að lýsa einföldustu hlutum. Orð eins og “Vaðlaheiðavegavinnu..o.s.frv.” blikna í samanburði við margsamsettu orðin sem eru nokkuð algeng á þýskri tungu og stundum liggur við að ég sofni áður en ég kemst á enda setningar í fræðitextum.
Upp á síðkastið hef ég samt þurft að glíma við akkúrat öfugt vandamál. Í þýsku notar maður nefnilega oft tveggja stafa orðið “Na” til að spyrja viðmælanda sinn hvernig hann hafi það, hvort hann sé hress, hvernig lífið gangi fyrir sig og hvað sé að frétta.
Vandamálið er það að viðmælandinn svarar sjaldan spurningunum heldur spyr á móti: “Na?”. Þetta þykja mér afskaplega furðulegar samræður sem gegna litlum sem engum tilgangi.
Í þokkabót notar maður einnig orðasambandið “Na ja” til að gefa til kynna að lífið gangi bara sinn vanagang. Þetta orðasamband mætti líklega þýða sem: “Æ, þú veist, mér líður hvorki vel né illa, það er lítið að frétta og ég nenni ekki að tala meira um það”.
Samtölin sem ég tek þátt í hljóma því að öllu jöfnu svona:
A: Na?
B: Na?
A: Na ja.
Hver segir svo að það sé erfitt að tala við Þjóðverja?
4 Comments
Log in to post a comment.
You can follow the discussion through the Comments feed. You can also pingback or trackback from your own site.
Na?
Í Hollandi segir maður NÖ.
hmm held ég sé búin að vera of lengi í Dojtz…hef uppgötvað að mér er orðið eðlislægt að tala svona…eins gott að ég er að flytja heim í vor…:-/
ja.. ég er ekki bara í erfiðleikum með fræðítextana… finnst nógu djö.. erfitt að skilja hvað blessaðir kennararnir eru að reyna moka út úr sér. Þá er nú gott að hafa meirihluta lesefnisins á ensku -svona ef maður læsi það :D