Fánabrennur
4 February 2006 | Andrés
Svo maður haldi áfram að velta sér uppúr brennandi fánum í Mið-Austurlöndum; hvernig í ósköpunum verður fólk sér úti um fánana? Hvorki hér í Berlín, á næsta bæ við Danmörku, né uppá Íslandi hefði ég hugmynd um hvert ég ætti að snúa mér til að finna danska eða norska fána — hvað þá einhverja exótískari. Ætli séu sérvöruverslanir útum allan Vesturbakkann með alla heimsins fána á lager — „just in case“?
5 Comments
Log in to post a comment.
You can follow the discussion through the Comments feed. You can also pingback or trackback from your own site.
Ég sá ekki betur en einhverjir hafi tekið sig til og föndrað fána til að brenna.
Já þetta kallar maður metnaðarfullt hatur.
fyndið, ekki fyrir all löngu rak ég augun í búð, rétt hjá Giselu vinkonu okkar, sem sérhæfir sig í fánum heimsins…og ég hugsaði “af hverju??”… gat ómögulega skilið hvernig svona búð bæri sig…en kannski eru þau með öflugar póskröfusendingar til miðausturlanda…hver veit??
Nú svo eru hótelin yfirleitt fánagullnámur, kannski hægt að múta lobbýstarfsmönum til að lauma lítið notuðum fánum undir borðið.
Aldrei myndi ég vanda mig við að búa til fána og brenna hann svo bara. Sóun.
já ég tek undir það hjá elliða. myndi aldrei tíma að brenna eitthvað sem ég væri búin að dúlla mér við að búa til.