Fánabrennur

4 February 2006 | Andrés

Svo maður haldi áfram að velta sér uppúr brennandi fánum í Mið-Austurlöndum; hvernig í ósköpunum verður fólk sér úti um fánana? Hvorki hér í Berlín, á næsta bæ við Danmörku, né uppá Íslandi hefði ég hugmynd um hvert ég ætti að snúa mér til að finna danska eða norska fána — hvað þá einhverja exótískari. Ætli séu sérvöruverslanir útum allan Vesturbakkann með alla heimsins fána á lager — „just in case“?

5 Comments

  1. sun said on 4 Feb 2006 at 12:59:

    Ég sá ekki betur en einhverjir hafi tekið sig til og föndrað fána til að brenna.
    Já þetta kallar maður metnaðarfullt hatur.

  2. Árný said on 4 Feb 2006 at 13:09:

    fyndið, ekki fyrir all löngu rak ég augun í búð, rétt hjá Giselu vinkonu okkar, sem sérhæfir sig í fánum heimsins…og ég hugsaði “af hverju??”… gat ómögulega skilið hvernig svona búð bæri sig…en kannski eru þau með öflugar póskröfusendingar til miðausturlanda…hver veit??

  3. móa said on 4 Feb 2006 at 15:09:

    Nú svo eru hótelin yfirleitt fánagullnámur, kannski hægt að múta lobbýstarfsmönum til að lauma lítið notuðum fánum undir borðið.

  4. Elliði said on 5 Feb 2006 at 23:41:

    Aldrei myndi ég vanda mig við að búa til fána og brenna hann svo bara. Sóun.

  5. harpa said on 9 Feb 2006 at 20:35:

    já ég tek undir það hjá elliða. myndi aldrei tíma að brenna eitthvað sem ég væri búin að dúlla mér við að búa til.

Log in to post a comment.

You can follow the discussion through the Comments feed. You can also pingback or trackback from your own site.