Með sól í hjarta
12 March 2006 | Rúna
Berlín hefur verið á bólakafi í snjó vikum saman, að því er mér virðist. Snjóflyksurnar svífa fyrir utan stofugluggann okkar allan sólarhringinn og enginn viti borinn maður stígur út fyrir hússins dyr án húfu eða vettlinga. Íslendingar í borginni eru þrátt fyrir mikla hreysti farnir að bölva þessum kulda og spyrja sig hvenær vorið fari eiginlega að koma til okkar.
Andrési dettur hins vegar ekki í hug að væla yfir vetrinum heldur tekur á þessu með undarlegri sálfræði. Á föstudagskvöldið ákvað hann að vorið kæmi morguninn eftir. Á laugardaginn var hann sannfærður um að hann hefði haft rétt fyrir sér. Við vorum boðin í pönnukökupartí og meðan ég klæddi mig í lopapeysuna til að búa mig undir kuldann dró Andrés fram hvítu og appelsínugulu Hawaii-skyrtuna sína sem ég hef ekki séð síðan haustið hóf innreið sína. Hann er aftur klæddur í skyrtuna í dag og lofar blíðuna með sólskinsbros á vör.
Ég verð að viðurkenna að þessi stemning hefur fært sumarið aðeins nær mér þótt að það sé ennþá frost og hálka úti…
5 Comments
Log in to post a comment.
You can follow the discussion through the Comments feed. You can also pingback or trackback from your own site.
Stórfurðulegur drengur!
Ég er frekar í stemmingunni að vera í blómakjóll og henda svo þykkri góðri loppapeysu yfir mig, svona til þess að vera mitt og á milli.
hahahha…frábært…kannski ég taki dréza til fyrirmyndar og skokki upp á háaloft og nái í sumardressin…líkar þessi bjartsýni ;-)og vorið hlýtur að fara að koma…maður á þessu ekki að venjast hér í landi Garmdrjóla
þetta kallar maður afneitun á versta stigi!
ég spái því hins vegar að vorið komi á miðvikudaginn :)
Já, ég frétti reyndar af drengnum í leigubilaröðinni í Lækjargötunni á laugardagskvöldið … hélt hann hefði komið til Íslands í vorhretið!