Stúlkan með eldspýtuna
16 March 2006 | Andrés
Okkur varð nokkuð brugðið þegar við vorum á leiðinni útá lestarstöð í gærkvöldi. Sem endranær gengum við framhjá snyrtivörubúð, en nú í fyrsta sinn stökk afgreiðslukonan út og kallaði á eftir okkur. „Gætuð þið hringt á lögregluna,“ spurði hún á milli þess að góla á blindfullan og æstan kall í búðinni. Þegar róninn sá víkingana bera að með gemsann í hönd gretti hann sig aðeins en hvarf svo á braut.
Stúlkan var dálitla stund að jafna sig en sagði okkur loksins hvað lætin hefðu snúist um. „Hann ætlaði sko ekki að stela neinu,“ sagði hún, „heldur ætlaði hann bara að nota vörurnar á staðnum. Þegar ég stoppaði hann ógnaði hann mér.“
Og hvað var það sem manngreyið ætlaði að taka svo ófrjálsri hendi (og stúlkan virtist reiðubúin að verja til síðasta blóðdropa)? Það var eldspýta sem hann vantaði til að kveikja í sígarettunni sinni.
Log in to post a comment.
You can follow the discussion through the Comments feed. You can also pingback or trackback from your own site.