Monthani
20 March 2006 | Rúna
Á laugardaginn tók ég stöðupróf í ensku á vegum British Council hér í borg. Prófið gekk ágætlega og ég var bara nokkuð sátt við sjálfa mig en allt annað en sátt við strákinn á aftasta bekk. Þetta var týpan sem gerir allt til að líta sem töffaralegast út í prófi, t.d. að flissa að öllu mögulegu og mæta með gsm-símann sinn inn í stofuna þótt það væri stranglega bannað. Þegar hann hélt áfram að skrifa á svarblaðið sitt eftir að próftíma lauk og var stoppaður af í skyndi svaraði hann: “Hva.. ég er bara að laga aðeins nafnið mitt”, leit í kringum sig og hló.
Kannski hefði ég ekki látið þetta fara svona í taugarnar á mér ef strákasninn hefði ekki verið svona óþolandi góður með sig. Hann lét sem hann vissi þetta allt, það tæki því varla að mæta og talaði ensku með óskaplega ýktum þýskum hreim.
Svo vildi til að gaurinn var á undan mér í munnlegum hluta prófsins. Ég var örlítið kvíðin meðan ég beið eftir að vera kölluð inn. Þá lauk strákurinn upp dyrunum sigri hrósandi – maður mætti halda að hann hefði unnið til verðlauna á Ólympíuleikunum- og sagði hátt og snjallt við einn starfsmannanna sem stóð á ganginum:
“I am READY!”
Starfsmaðurinn kom af fjöllum, enda hafði hann ekki hugmynd um hvað maðurinn ætti við.
“I am READY!”, endurtók strákurinn enn hærra, alveg að tryllast úr fögnuði og monti.
Þá loksins kveikti starfsmaðurinn á perunni og sagði með lúmskt bros á vör: “Ah! You are FINISHED”, með þungri áherslu á síðasta orðið.
Monthaninn varð skyndilega ekki svona montinn, heldur kinkaði kolli aumingjalega og kreisti fram bros áður en hann gekk út með skottið á milli lappanna. Ég og starfsmaðurinn þurftum hins vegar að hafa okkur öll við að springa ekki úr hlátri.
Nú vona ég að manngreyið sitji heima, nagi á sér neglurnar meðan hann bíður eftir niðurstöðunum og velti fyrir sér hvort hann sé kannski ekki jafn góður í ensku og hann hafi haldið. Og hvort að hann sé yfir höfuð jafn frábær og hann vildi meina.
3 Comments
Log in to post a comment.
You can follow the discussion through the Comments feed. You can also pingback or trackback from your own site.
Æ, þetta er svo erfitt … ég er með einn svona í bekknum hjá mér!
Æ veslings drengurinn, hann er örugglega einmitt mjög óöruggur og notar stælana til að brynja sig…þetta er svona coping method…æ þú hefðir átt að faðma hann, strjúka á honum hárið og hvísla að honum að þetta yrði allt í lagi (á þýsku helst, hann hefði sennilega ekki skilið það á ensku…)
æ kallgreyið..eiginlega eru svona týpur óþolandi…en þetta myndi ég kalla orðabókarensku, þar sem fertig getur jú líka þýtt ready,en auðvitað í allt öðru samhengi eins og við vitum…