Lífið í Dunckerstrasse 12
25 May 2006 | Rúna
Nágrannakonur mínar eru ansi hressar.
Ein er alltaf að stunda kynlíf og það fer ekki framhjá neinum norðan Alpafjalla.
Önnur er alltaf að rífast við karlinn sinn. Einn morguninn æpti hún svo bergmálaði í bakgarðinum, og var enn að þegar ég kom heim mörgum klukkutímum seinna. Daginn eftir grét hún voða mikið, greyið, meðan hún hélt áfram að æpa. Hvað ætli karlinn hafi eiginlega gert?
Sú þriðja hefur afskaplega gaman að því að syngja. Uppáhaldslagið hennar er “Cry Me a River”.
Ég ætla ekki einu sinni að minnast á þá sem sippar og býr beint fyrir ofan mig.
Stundum veit ég bara ekki hver þeirra er verst.
1 Comment
Log in to post a comment.
You can follow the discussion through the Comments feed. You can also pingback or trackback from your own site.
úff…nágrannar…alltaf til vandræða…fjölskyldan sem býr fyrir neðan mig einmitt talar aldrei saman nema öskra, virðist hlaupa upp veggi (af hljóðinu að dæma)og virðist aldrei sofa heldur…