Af tannlæknum og vatni
31 May 2006 | Rúna
Öðru hverju er eitthvað verið að gera við hérna við Dunckerstrasse og bæði heita og kalda vatnið tekið af húsinu í ákveðinn tíma. Í morgun átti að vera lokað fyrir vatnið til hádegis í húsinu okkar og húsinu við hliðina. Sem betur fer var það komið á fyrr, því ég átti pantaðan tíma hjá tannlækni klukkan tólf og vildi ógjarnan mæta þangað með óburstaðar tennur.
Fyrir nokkru tjáði tannlæknirinn minn mér að ég yrði að fá mér gullkrónu. Krónan sem ég væri með núna væri bara drasl en gullið myndi duga áratugum saman. Ég ákvað að drífa í þessu núna og vera komin með gulltönnina þegar Andrés kæmi til baka, því einhverra hluta vegna finnst honum agalega skemmtileg tilhugsun að eiga kærustu sem líkist rappara eða sjóræningja.
Tannlæknirinn, sem er með stofu við hliðina á húsinu mínu, var eitthvað ósköp mæðulegur þegar ég kom til hans skjálfandi á beinunum (af því að ég er pínu hrædd við bora). Þá hafði safnast vatn á gólfinu á íbúðinni fyrir ofan og farið var að fossa gegnum loftið á tannlæknastofunni. Um leið og ég lagðist á bekkinn þurfti tannlæknirinn að hringja í lásasmið til að brjóta upp lásinn á íbúðinni fyrir ofan. Þegar ég átti að fá deyfingarsprautu þurfti aðstoðardaman að hringja í stúlkuna sem á heima í íbúðinni. Þegar tannlæknirinn var alveg að klára að bora þurfti hann að taka á móti lásasmiðnum. Og þegar aðstoðardaman átti að vera að tína bómull út úr munninum á mér var hún önnum kafin við að skipta um fötur og potta fyrir allt þetta vatn.
Að lokum var þessari þolraun lokið og ég fékk að heyra alla söguna. Stúlkan sem bjó í íbúðinni fyrir ofan hafði furðað sig á því að það kom ekki vatn úr krananum hennar í morgun. Svo fór hún í skólann. Þegar vatnið var sett aftur á um ellefuleytið streymdi það út úr krananum hjá henni. Því hún hafði einhvern veginn ekki séð ástæðu til að skrúfa fyrir kranann áður en hún fór, fyrst að það kom hvort sem er ekkert vatn.
Ég hefði víst mátt segja mér það sjálf að það tekur meira en einn tíma að fá gulltönn. Nú er ég með einhverja draslplastfyllingu meðan tannlæknirinn mótar krónuna mína úr gulli. Ég á því ekki eftir að koma Andrési á óvart og vera eins og rappari eða sjóræningi þegar hann kemur inn úr dyrunum eftir þrjá daga. En í staðinn hef ég hann til að peppa mig upp í næstu viku þegar skartinu verður komið fyrir.
2 Comments
Log in to post a comment.
You can follow the discussion through the Comments feed. You can also pingback or trackback from your own site.
þeir vita sínu viti tannsarnir í Dojts.. ég er með eina glæsta gullkrónu sem minn tannsi, Michael Walz mælti með á sínum tíma ;-)
jeminn, eins gott að það gangi betur!