Íran kvatt
3 June 2006 | Andrés
Hún var skondin, stemningin í flugvélinni sem tókst á loft frá flugvellinum í Tehran í nótt. Dekkin höfðu varla sleppt malbikinu þegar konurnar vörpuðu slæðunum, og þar með öndinni léttar.
Karlarnir biðu aðeins lengur með að bregðast við breyttum aðstæðum. Þegar flugfreyjurnar dreifðu morgunmatnum (einsog hjá Flugleiðum, ommeletta, en án skinkunnar) hrúguðust inn drykkjarpantanir. Bjór í röð 7. Viskí í röð 13. Áfengisleysi Írans hafði greinilega sitt að segja hjá Rúmenunum sem sátu fyrir framan mig…
Á tímabili langaði mig að berast með straumnum og ljúka fimm vikna áfengisbindindinu í Boeingþotu. Sú löngun hvarf um leið og ég sá drykkjakerruna. Bjórinn var Tuborg og viskíið bandarískt. Ég neita því ekki að ég var orðinn þyrstur, en smekklaus verð ég seint.
Nú er ég lentur á Dunckerstraße og kominn með þýskan bjór í hönd. Og Rúnu í hina. Svona á lífið að vera.
4 Comments
Log in to post a comment.
You can follow the discussion through the Comments feed. You can also pingback or trackback from your own site.
ja hérna, gott að þú komst heim heilu og höldnu og ert búinn að svala þorstanum…
velkominn heim strumpur.
Tuborg er nú ekki svona slæmur
Andrés, ég er svo sár. Tuborg ódrekkandi? Held að þú hafir verið þjakaður af heilaþvotti og vökvaskorti. Vona það alla veganna og fyrirgef þér að sjálfsögðu.
Viltu frekar Árborg? (Har har har)
Í dag eru 50 dagar þangað til ég kem til Berlínar að heimsækja ykkur. Látum niðurtalninguna hefjast …